آموزش انسیس فلوئنت آپارات
آموزش انسیس فلوئنت آپارات
در ابتدا شما رو به مشاهده چند نمونه رایگان از آموزش های نرم افزار انسیس دعوت می نماییم.
در مقاله به مباحث ذیل می پردازیم.
بسته ذرات
هنگام کاربرد مدل DPM کوپل شده، دبی جرمی ذرات تزریق شده دارای اهمیت بوده و تا زمانی که مقدار مطلق چشمه DPM ثابت
شود، به متغیرهای ورودی وابسته میباشد.
دبی جرمی را می توان به تعداد ذرات تزریق شده در واحد زمان، تبدیل کرد.
هرچند ردیابی این تعداد از ذرات در مدل سازی، دشوار می باشد.
در این مواقع می توان گفت که تعدادی بسته ذره در مدل سازی، ردیابی شده اند و هر بسته ذره معرف کسری از دبی
جرمی پیوسته (در ردیابی به صورت دائم)، یا کسری از دبی جرمی کل منتشر شده در گام زمانی در ردیابی به صورت غیردائم)، می باشد.
در برخی مواقع بهتر است که با هر بسته به صورت یک ذره، برخورد شود. چرا که دارای قطر ذرات مشخصی می باشد و
جهت ردیابی آن در میدان جریان، از رویکرد تخفیف زمانی مربوط به یک ذره، استفاده می شود( تخفیف زمانی بیان گر نسبت
مومنتم ذره به نیروی درگ می باشد.)آموزش انسیس فلوئنت آپارات
در ادامه
با این حال، هنگام محاسبه مؤلفه چشمه DPM جرم بسته ذره (یا دبی جرمی جریان)، دارای اهمیت می باشد.
برای مثال، زمانی که در طی فرایند تبخیر، یک قطره کمی به بخار تبدیل گردد، تأثیر کلی آن در یک بسته ذره به مراتب بیش تر می باشد.
در سایر مدل ها نیز از جرم بسته (دبی جرمی جریان)، در محاسبات غلظت كل مواد DPM، استفاده میشود. تعداد
بسته های ذرات در مدل DPM، در تنظیمات مدل انتخاب می شود.
ولی توسط تعداد حقیقی ذرات تعیین نمی گردد.
به کمک برخی متغیرهای ورودی، می توان تعداد بسته ها را به هنگام تعیین شرایط اولیه، مانند تعداد موقعیت تزریق (در ردیابی غیردائم) و فرکانس تزریق، تعیین کرد.
سایر ورودی ها در مدل های زیر مجموعه، شامل تعداد اندازه ها در توزیع اندازه ۲ (با استفاده از مدل توزیع قطر
Rosin-Rammler )، تعداد آزمایش تصادفی در انتشار آشفتگی ذرات (تعیین کننده پراکندگی
در ادامه
محدودیتهای کسر حجمی ذرات
روابط موجود برای فاز پراکنده در انسیس فلوئنت با فرض رقیق بودن فاز ثانویه به صورتی که بتوان از تعاملات بین ذرات و تأثیر
کسر حجمی ذره بر فاز گازی صرف نظر کرد، تعیین شده اند.
این امر به معنای لزوم کسر حجمی پایین برای فاز پراکنده، معمولا بین ۱۰-۱۲٪ می باشد.
زمانی که جرم فاز پراکنده از ۱۰-۱۲٪ تجاوز کند، بایستی مسئله را به کمک مدل های چندفازی به صورتی که دبی جرمی فاز پراکنده
برابر یا بزرگتر از فاز پیوسته باشد،
مدل سازی کرد. این محدودیت ها برای برخی از انواع DPM، غیر فعال می باشد. برای مثال در مدل DDPM، تأثیرات
کسر حجمی و اصطکاک در نظر گرفته شده است.
محدودیت های مدل سازی سوسپانسیون ذرات
محدودیت های مدل سازی سوسپانسیون ذرات
مدل لاگرانژی فاز پراکنده در حالت دائم، برای مسائلی که جریان ذرات به درون جریان فاز پیوسته از طریق مرزهای تعریف شده
ورودی و خروجی تزریق می شوند، مناسب می باشند.
رویکرد لاگرانژین قادر به مدل سازی سوسپانسون ذرات در فاز پیوسته که در اثر تعليق ذرات جامد در یک سیستم بسته شکل
می گیرد، نمی باشد.
از جمله نمونه های کاربردی سوسپانسیون می توان به مخازن تکان داده شده، مجراهای مخلوط کننده یا بستر سیال اشاره کرد.
مدل فاز پراکنده در حالت غیردائم، قادر به مدل سازی سوسپانسیون پیوسته فاز پراکنده می باشد.
