آموزش آباکوس ABAQUS مکتب خونه
مهندسی مکانیک
مهندسی معماری
مهندسی پزشکی
انواع Interaction properties:
در محیط interaction به مجموعه داده هایی که معرف خاصیت فیزیکی یک تماس می باشند، interaction property گفته می شود.
به عنوان مثال ضریب اصطکاک بین دو سطح تحت عنوان یک interaction property تعریف می شود
و سپس در هنگام تعریف یک Surface to Surface contact به عنوان خاصیت فیزیکی این نوع interaction به آن نسبت داده می شود.
Interaction property ها به طور مستقل از interaction تعریف می شوند و می توانند به بیش از یک interaction نسبت
داده شوند. با انواع آنها در زیر آشنا می شویم:
Contact: در این نوع interaction property می توان خاصیت حاکم به رفتار مماسی دو سطح (مانند ضریب اصطکاک)
و یا خاصیت حاکم به رفتار عمودی دو سطح (مانند سختی در برخورد) را تعریف کرد.
اضافه بر این اطلاعاتی در خصوص موضوعاتی چون damping ، رسانایی حرارتی، تشعشع حرارتی و تولید حرارت حين اصطکاک
می تواند در این نوع interaction property تعیین شود.
این نوع interaction property را می توان در interaction های از نوع general contact و Surface to surface or self-contact استفاده کرد.
Film condition در این نوع interaction property ضریب انتقال حرارت جابجایی تحت عنوان ضریب غشاء وارد می شود.
این نوع interaction property تنها در interaction از نوع film condition قابل استفاده است.
Actuator/Sensor این نوع interaction property متغیر های PROPS, JPROPS, NPROPS و NJPROPS را جهت انتقال به یک زیر روال UEL فراهم می کند.
این نوع interaction property تنها در interaction از نوع Actuator/sensor قابل استفاده است.
آشنایی با اتصال دهنده ها
اتصال دهنده ها این قابلیت را فراهم می سازند تا بتوان در نقطه از یک مدل و یا یک نقطه و زمین را به هم متصل کرد.
در واقع این عناصر در گروه تکیه گاه ها قرار می گیرند.
هر تکیه گاه دارای یک خاصیت است که رفتار آن را مشخص می سازد. همچنین می بایست در محل اتصال دستگاه مختصات محلی تعریف شود.
انواع اتصال
دو نوع اتصال دهنده اصلی موجود می باشد که عبارتند از نوع Basic و نوع Assembled نوع Basic به خودی خود شامل دو
نوع انتقالی و دورانیست.آموزش آباکوس ABAQUS مکتب خونه
نوع انتقالی درجات آزادی انتقالی هر دو نقطه اتصال و نیز درجات آزادی دورانی نقطه اول را متاثر می سازد.
نوع دورانی تنها بر درجات آزادی دورانی دو نقطه اتصال تاثیر می گذارد. نوع Assembled ترکیبی از انواع Basic می باشد.
انواع رفتار تکیه گاهی به شرح زیر می باشد:
Elasticity که رفتاری شبیه فنر می باشد.
Damping: که رفتار یک دمپر (میرا کننده) می باشد.
Stop: که توسط آن حد مجاز موقعیت تعیین می گردد.
Lock: که یک معیار قفل شدگی تعریف شده توسط کاربر را به اتصال نسبت می دهد.
Failure که در آن معیاری برای ساقط شده از لحاظ نیرویی، ممان و یا تغییر مکان توسط کاربر تعریف می گردد.
این نوع رفتار تنها در ABAQUS/Explicit قابل استفاده می باشد.
Integration: که در آن برای رفتار های فنری و میرا کننده انتگرال گیری روی زمان تعیین می گردد.
این نوع رفتار نیز تنها در ABAQUS/Explicit قابل استفاده است.