آموزش نصب و فعالسازی نرم افزار آباکوس
مهندسی مکانیک
مهندسی معماری
مهندسی پزشکی
مبانی برنامه ABAQUS
یک تحلیل کامل در برنامه ABAQUS معمولا از سه مرحله تشکیل شده است :
۱) مرحله پیش از پردازش
۲) مرحله پردازش
۳) مرحله بعد از پردازش
پیش پردازش (ABAQUS/CAE) در این مرحله شما باید مدل مساله را ساخته و یک فایل ورودی ABAQUS ایجاد کنید.
مدل را معمولا می توان به صورت گرافیکی با استفاده از ABAQUS/CAE و یا سایر پیش پردازنده ها ایجاد کرد و یا می توان
فایل ورودی ABAQUS را با استفاده از یک ویرایشگر متن مثل Notepad ساخت.
پردازش استاندارد و یا صریح( ABAQUS) پردازش که معمولا به صورت یک پروسه در پس زمینه اجرا می شود،
مرحله ای است که در آن ABAQUS استاندارد و یا صریح مساله عددی را که در مدل تعریف شده حل می کند.
مثال هایی از خروجی تحلیل تنش عبارت است از تغییر مکان ها و تنش هایی که در فایل های باینری ذخیره می شود
و برای مرحله پس از پردازش مورد استفاده قرار می گیرد.
بسته به پیچیدگی مساله ای که باید تحلیل شود و قدرت کامپیوتری که تحلیل را انجام میدهد، زمان تحليل می تواند
بین چند ثانیه تا چند روز طول بکشد.
مرحله بعد از پردازش (ABAQUS/CAE) ارزیابی نتایج را می توان بعد از اتمام مرحله پردازش یعنی وقتی که تنش ها
تغییر مکان ها و سایر متغیرهای اساسی محاسبه شده اند انجام داد.
ارزیابی معمولا با استفاده از ماژول گرافیک ساز یا سایر پس پردازنده ها انجام میشود.
ماژول گرافیک ساز داده های فایل خروجی باینری را می خواند و گزینه های متفاوتی مانند کانتورهای رنگی، انیمیشن، فرم
تغییر شکل یافته و یا نمایش داده ها به صورت نمودار X-Y برای نمایش نتایج دارد.
اجزای یک مدل تحلیلی (ABAQUS/CAE ) مدل ABAQUS از اجزای مختلف متعددی تشکیل شده است و این اجزا در کنار
یکدیگر مساله فیزیکی را که باید تحلیل شود، شکل می دهند.
در ساده ترین حالت مدل تحلیلی شامل اطلاعات : هندسه مجزا، خصوصیات سطح مقطع المان ها، داده های مصالح ، بارها
و شرایط تکیه گاهی، نوع تحلیل و داده های خروجی مورد نیاز است.
المان های محدود و گره ها، زیربنای هندسه سازه ای را که قرار است تحلیل شود، می سازد.
هر المان در مدل بیانگر بخش مجزایی از سازه است که به نوبه خود از المان های متعدد و متصل به یکدیگر تشکیل شده است.
المان ها توسط گره های مشترک به یکدیگر متصل می شوند.
مختصات گره ها و نحوه اتصال المان ها (که نشان میدهد کدام گره به کدام المان تعلق دارد) هندسه مدل را تشکیل می دهد.
تمامی المان ها و گره ها در یک مدل از مش بندی اعضا در آن مدل به وجود می آیند. معمولا مش بندی تنها تقریبی از
شکل واقعی سازه را به وجود می آورد. نوع المان، شکل، موقعیت و تعداد المانهای استفاده شده در مش بندی جواب های حاصل
از تحلیل را تحت تاثیر قرار میدهد.
هرچه مش بندی ریزتر باشد (یعنی تعداد المان بیشتر در اثر مش بندی) نتایج حاصل از تحلیل دقیق تر خواهند بود.
وقتی که مش بندی ریزتر شود، نتایج تحلیل به سمت یک جواب واحد میل می کند و زمان مورد نیاز برای تحلیل نیز
افزایش پیدا می کند.
جوابی که از مدل عددی به دست می آید، معمولا پاسخ تقریبی از حل مساله ای است که شبیه سازی شده است.
وسعت تقريب ها بستگی به هندسه مدل، رفتار مصالح، شرایط مرزی و بارگذاری دارد و این پارامترها میزان دقت جواب های
عددی را در مقایسه با جواب های واقعی تعیین می کنند.