نرم افزار آباکوس عمران مکانیک
مهندسی مکانیک
مهندسی معماری
مهندسی پزشکی
آشنایی با اتصال دهنده ها
اتصال دهنده ها این قابلیت را فراهم می سازند تا بتوان در نقطه از یک مدل و یا یک نقطه و زمین را به هم متصل کرد.
در واقع این عناصر در گروه تکیه گاه ها قرار می گیرند. هر تکیه گاه دارای یک خاصیت است که رفتار آن را مشخص می سازد.
همچنین می بایست در محل اتصال دستگاه مختصات محلی تعریف شود.نرم افزار آباکوس عمران مکانیک
انواع اتصال
دو نوع اتصال دهنده اصلی موجود می باشد که عبارتند از نوع Basic و نوع Assembled نوع Basic به خودی خود شامل دو
نوع انتقالی و دورانیست.
نوع انتقالی درجات آزادی انتقالی هر دو نقطه اتصال و نیز درجات آزادی دورانی نقطه اول را متاثر می سازد. نوع دورانی
تنها بر درجات آزادی دورانی دو نقطه اتصال تاثیر می گذارد. نوع Assembled ترکیبی از انواع Basic می باشد.
انواع رفتار تکیه گاهی به شرح زیر می باشد:
Elasticity که رفتاری شبیه فنر می باشد.
Damping: که رفتار یک دمپر (میرا کننده) می باشد.
Stop: که توسط آن حد مجاز موقعیت تعیین می گردد.
Lock: که یک معیار قفل شدگی تعریف شده توسط کاربر را به اتصال نسبت می دهد.
: Failure که در آن معیاری برای ساقط شده از لحاظ نیرویی، ممان و یا تغییر مکان توسط کاربر تعریف می گردد. این
نوع رفتار تنها در ABAQUS/Explicit قابل استفاده می باشد.
Integration: که در آن برای رفتار های فنری و میرا کننده انتگرال گیری روی زمان تعیین می گردد. این نوع رفتار نیز تنها در
ABAQUS/Explicit قابل استفاده است.
تا به حال با انواع امکانات محیط interaction آشنا شدید. حال برای ایجاد interactionconstraint و connector
به شرح زیر عمل کنید:
برای ایجاد یک interaction ابتدا باید یک interaction property ایجاد شود. از منوی اصلی مسیر زیر را دنبال کنید:
Interaction/ property/create پس از ظاهر شدن منو مربوطه کا را ادامه دهید. پس از تعریف interaction property برای
ایجاد یک interaction از منوی اصلی مسیر زیر را دنبال کنید :
Interaction / create
در منوی ظاهر شده کار را ادامه دهید. دقت کنید که می بایست قبل از آن با استفاده از ابزار Surface سطوحی که در تماس
مورد استفاده قرار خواهند گرفت را تعیین کرده باشید
تا به هنگام تعریف interaction بتوانید آنها را انتخاب کنید. برای ایجاد یک قید کافیست از منو اصلی مسیر زیر را دنبال کنید:
Constraint / create سپس از منوی ظاهر شده یکی از انواعی که شرح آن گذشت را انتخاب کرده و کار را ادامه دهید.
برای ایجاد یک اتصال دهنده همانند interaction می بایست ابتدا خاصیت را تعریف و سپس از آن در تعریف خود
اتصال دهنده استفاده کرد. بدین منظور مسیر زیر را از منو اصلی دنبال کنید:
Connector / property / create و سپس از منوی گشودنی نوع را انتخاب کرده و کار را ادامه دهید.
Connector/property / create و سپس از منوی گشودنی نوع را انتخاب کرده و کار را ادامه دهید.
پس از آن برای ایجاد خود connector مسیر زیر را از منوی اصلی دنبال کنید:
Connector / create و کار را ادامه دهید. بدین ترتیب با خلاصه ای از مهمترین قابلیتهای محیط interaction آشنا شدید.